فرش‌های دستباف کناره
فرش‌های کناره ایرانی
کناره صرفاً یک فرش باریک نیست. طرح آن باید طوری باشد که حتی وقتی همیشه فقط بخشی از آن دیده می‌شود و همیشه از طول به آن نگاه می‌کنید، درست عمل کند. دقیقاً به همین دلیل، کناره‌های ایرانی بر پایه نقش‌های تکرارشونده ساخته می‌شوند: زمینه هراتی، بته‌جقه‌های تکراری، زنجیره‌ای از ترنج‌های به‌هم‌پیوسته؛ نقش‌هایی بدون یک کانون واحد که چشم می‌تواند آن‌ها را در طول راهرو دنبال کند.
تناسب درست
در هر طرف ۱۰ تا ۲۰ سانتی‌متر از کف را پیدا بگذارید؛ کناره‌ای که از دیوار تا دیوار را بپوشاند، مثل موکت به نظر می‌رسد و جلوه‌اش را از دست می‌دهد. در طول، بهتر است حدود ۳۰ سانتی‌متر پیش از انتهای راهرو تمام شود، نه اینکه کل مسیر را بپوشاند. برای راه‌پله، کف و ارتفاع هر پله را اندازه بگیرید و ۱۰ درصد اضافه کنید؛ پله‌ها تقریباً هرگز به اندازه‌ای که به نظر می‌رسند، یکسان نیستند.
فرسودگی
کناره‌ها در هر متر مربع بیش از هر فرش دیگری در خانه آسیب می‌بینند. بدون استثنا پشم را به ابریشم ترجیح دهید، پرز متراکم‌تر را انتخاب کنید و هر شش ماه یک بار سر و ته کناره را جابه‌جا کنید تا فقط بخش ورودی فرسوده نشود. یک کناره پشمی خوب، بیست سال رفت‌وآمد در راهرویی پرتردد را تحمل می‌کند.
در مواردی که اندازه استاندارد مناسب نباشد، می‌توانیم طول‌های سفارشی را از تأمین‌کنندگان ایرانی‌مان تهیه کنیم. هشت تا دوازده هفته زمان لازم است.
